ابیاتی از غزل

دل می رود زدستم صاحب دلان خدا را                       دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه بر خیز                       باشد که باز بینیم دیدار آشنا را

.............. ......................                                       .......... ........................  یارا

.......................................          ......................................................     بینوا را

    مدارا           گدا را   خارا     دارا    پارسا  را     و      ما را

   پاسخ  :  وقتی   کلمه ی ( را )ردیف قرار بگیرد    و کلمه ی قیل از آن با مصوت آ  ختم شود زمینه ی آمیختگی آن  فراهم می شود    و ساخت های یاد شده به گونه ای است که چشم و گوش آنها را می پذیرد  و از آن جا که قافیه از مقوله ی موسیقی است   همین که خواننده آن را یکنواخت احساس کند و لغزشی در آن نبیند کافی است . البته کاربرد چنین ساخت هایی نشانی از قدرت شاعری نیز هست . به نقل از کتاب  ردیف و موسیقی شعر  دکتر احمد محسنی صص ۷۱ -۷۲